...
Biraz daha aydınlık oldu. Aceleci adımlar geçip gidiyor. İlkleri geçti. Sonra yenileri. Makineli tüfek tak takları ucu bucağı gelmeyen bir zincir gibi uzuyor. Tam da biraz dönmek istediğim bir sırada yukarıda bir paldır küldür oluyor ve bir insan bedeni, bütün ağırlığı ve gürültüsüyle çukura düşüp üstüme kalıyor.
Ne birşey düşünüyorum ne de bir karar veriyorum. Sadece hançeri çılgınca saplıyor ve yabancı bedeninin önce nasıl titreyip sonra nasıl yumuşaklaştığını hissediyorum. Kendime geldiğim zaman elim yapış yapış ve ıslak.
....
Batı Cephesinde Yeni Birşey Yok (im westen nichts neues)
Erich Maria Remarque
1933 yılında Hitler tarafından yakılanlardan, sessiz film oynarken sıkça sorulanlardan, piyon gibi insan kullanma yetkisi olan herkesin okuması -belki de bu düzenin adamı kalabilmek için bilakis kesinlikle okumaması - gereken bu kitap, mantık yığını Almanlar savaşın anlamsızlığını göremeden bir dünya savaşından çıkıp öbürüne yine koşa koşa girdilerse daha nice yüzyılların kült özeti olarak kalır sanırım. (cephelerin savaşların adı konmasa bile)
Yabancılaşma ne gibi durumlarda pozitif birşeydir sorusuna da cevap olacaktır sanırım. Çapımızı çok aşan durumlarda tutunmak için basitleşmek ve düşünmeyi azaltmak ya da düşünme doğrultusunu toptan değiştirmek ve mümkünse eski hayatımıza yabacılaşmak tek çıkış yolu olabilir.
Yine kitaptan
...Milletlerin birbirlerine zorla düşman edildiğini ve hiç ses çıkarmadan, hiçbir şey bilmeden budala, uysal ve bönce birbirlerini öldürdüklerini görüyorum. Dünyanın en zeki beyinlerinin, bütün bunları daha ustaca ve daha devamlı yapmak için yeni silahlar ve yeni laflar bulduklarını görüyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder